Το δώρο*
Αν ήσουν σύννεφο, θα ήσουν ροδαλό
κι αν ήσουν όνειρο, νεανικό.
Αν ήσουν άστρο, θα ήσουν το χριστουγεννιάτικο,
πάνω απ’ τη φάτνη της Βηθλεέμ.
Αν ήσουν χαμόγελο, θα ήσουν σχηματισμένο σε παιδικά χείλη.
Αν ήσουν λέξη, θα ήσουν το “Ευχαριστώ”.
Αν ήσουν σιωπή, θα έφερνες την έμπνευση.
Αν ήσουν βουνό, θα ήσουν ομαλό κι αγέρωχο.
Αν ήσουν κάμπος, θα ήσουν ανοιξιάτικος.
Αν ήσουν δέντρο, θα ήσουν ακακία,
γιατί δεν γνώρισα πιο άκακο πλάσμα από σένα.
Αν ήσουν λουλούδι, θα ήσουν κατακόκκινο τριαντάφυλλο,
προορισμένο να προσφερθεί για την αγάπη.
Αν ήσουν δώρο…
Μα μήπως Δώρο δεν είσαι;
Το Δώρο που μού χάρισε η απέραντη αγάπη τού Θεού.
(Ε. Η.)
*Το ποίημα περιλαμβάνεται στο δημοσιευμένο άρθρο με τίτλο Ασκήσεις δημιουργικής γραφής, περιοδικό Ο ΔΗΜΟΦΩΝ, τχ. 115, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2025, σ. 8.
Παρουσιάστηκε πρώτη φορά στην 3η Συνάντηση Ποιητών, που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Αρχαίας Σικυώνας την Πέμπτη 19 Ιουνίου 2025, υπό την αιγίδα και διοργάνωση του Δήμου Σικυωνίων, με τη συνεργασία της Εταιρείας Κορινθίων Συγγραφέων, του Μεταπτυχιακού προγράμματος Δημιουργικής Γραφής του Παν/μίου Δυτικής Μακεδονίας και τριών ακόμη Ελληνικών Πανεπιστημίων.
